Special

Gameverslaving nu officieel erkend, maar wat houdt dat in?

Een verslaving aan games oplopen is voor veel liefhebbers van de spelletjes niet ondenkbaar, maar nu erkent ook de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) de schadelijke gevolgen. Gameverslaving is nu, internationaal gezien, officieel een verslaving, maar wat wil dat precies zeggen?

Wanneer is mijn kind verslaafd aan games?
Verslavingen komen in vele vormen en maten, maar de criteria ervan komt vrijwel altijd overeen. Wie gedurende een lange periode te veel prioriteit geeft aan zijn of haar verslaving, is dan officieel verslaafd te noemen. Voor de Wereldgezondheidsorganisatie wordt een periode van twaalf maanden genoemd, waarin de verslaafde het gamen verkiest over verplichtingen op school, maar ook sociale bijeenkomsten of zelfs familiezaken. 

Zelfs wanneer allerlei negatieve gevolgen voortvloeien uit zijn of haar gedrag, kenmerkt de verslaafde zich juist door onverminderd door te gaan met wat hij of zij echt belangrijk vindt; in dit geval een of meerdere computerspellen. 

Is er nu een behandeling voor gameverslaving op komst?
In Nederland is er voorlopig nog geen sprake van een geclassificeerde behandeling, gezien de landelijke instanties gameverslaving (in tegenstelling tot de WHO) niet als een psychische stoornis zien. Met het gebrek aan die erkenning en het uitblijven van een duidelijke behandeling, wordt gameverslaving voorlopig dan ook niet gedekt binnen het basispakket. 

Gameverslaving nu officieel erkend

Welke games zijn het gevaarlijkst en verslavendst?
Daarover doet de Wereldgezondheidsorganisatie geen uitspraak, tot ergernis van ons eigen Trimbosinstituut. Lang niet alle spellen zijn even verslavend en juist dat onderscheid moeten we niet uit het oog verliezen. Games kunnen in zekere zin ook veel positieve gevolgen hebben op de mens ó denk aan verbeterde sociale vaardigheden en inzichtelijk vermogen ó en lang niet iedereen is even gevoelig om zichzelf te verliezen in het spelletje. 

Hoe voorkom ik gameverslaving bij mijn kind?
Uiteraard verschilt dat van kind tot kind, maar een verslaving kan voortvloeien uit allerlei uiteenlopende factoren. Het Trimbosinstituut onderstreept vooral de onderliggende problematiek. Zoek het niet per se bij het type spelletjes en de hoeveelheid speeluren; een verslaving kan ook het gevolg zijn van een depressie, psychische stoornis of simpelweg de wil om de werkelijkheid te ontvluchten. 

Juist door goed te communiceren met kinderen is te bepalen of, en welke, games in een gezonde omgeving gespeeld kunnen worden. Mocht er dan alsnog te veel prioriteit richting de spelletjes gaan en te weinig naar de wereld om het kind heen, dan wordt het tijd om actie te ondernemen.

Wat hebben we concreet aan de officiŽle erkenning van het WHO?
De erkenning van gameverslaving als een officiŽle verslaving verandert niet per direct hoe er omgegaan wordt met games, maar het levert wel een andere beeldvorming rondom de problematiek. Nu de gevaren van een overvloed aan games wereldwijd op de kaart is gezet, kunnen wetenschappers sneller onderzoeken opzetten naar gameverslaving in het algemeen. En dat zou op diens beurt weer kunnen leiden tot effectievere behandeling en meer begrip over hoe het te voorkomen voordat het 'te laat' is. 

Geschreven door Tom Kauwenberg op 20 juni 2018

Lees ook